1- دانشجوی دکتری مدیریت مالی، دانشکده مدیریت، اقتصاد، حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. 2- استادیار اقتصاد/ دکتری، گروه اقتصاد نظری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران ، ghemamverdi20@gmail.com 3- دانشیار حسابداری/ دکتری، گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 4- استادیار حسابداری/ دکتری، گروه حسابداری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (642 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر بررسی شاخصهای مؤثر در قراردادهای صنعت نفت و گاز براساس قیمت حداکثری است. نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان میدهد که بسیاری از محدودیتهای کشور صاحب مخزن در جهت صیانت از میادین نفتی و کنترل مؤثر دستمزد پیمانکار در قراردادهای بیع متقابل و مشارکت در تولید در قراردادهای نوین نفتی اصلاح شدهاند و نظام مالی قراردادهای نوین نفتی نسبت به قرارداد مشارکت در تولید و بیع متقابل از کارایی بیشتری برخوردار است. در این مطالعه مقایسه شاخصهای نرخ بازده داخلی، دوره برگشت سرمایه، شاخص سودآوری و سهمبری طرفین قرارداد بر مبنای دادههای واقعی و شبیهسازی شده را نشان داد که انعقاد قراردادهای نوین نفتی ایران IPC در میدان نفتی شادگان نسبت به قراردادهای بیع متقابل و مشارکت در تولید برای کشور میزبان(ایران) دارای هزینه کمتر و درآمد بیشتری است
Abooshahab L, Emamverdi G, Hamidian M, Jafari S M. Exploring the effectiveness of maximum price indicators in oil and gas industry contracts. Strategic studies in the oil and energy industry 2024; 16 (61) :1-22 URL: http://iieshrm.ir/article-1-1651-fa.html
ابوشهاب لاله، اماموردی قدرتالله، حمیدیان محسن، جعفری سیده محبوبه. بررسی شاخصهای مؤثر در قراردادهای صنعت نفت و گاز براساس قیمت حداکثری. مطالعات راهبردي در صنعت نفت و انرژي. 1403; 16 (61) :1-22